ای نازنین ! نگاه روان پرور تو کو ؟
وان خنده ی ز عشق پیام آور تو کو ؟
ای آسمان تیره که اینسان گرفته ای
بنما به من که ماه تو کو ؟ اختر تو کو ؟
ای سایه گستر سر من ، ای همای عشق
از پا فتاده ای ز چه ؟ بال و پر تو کو ؟
سیمین ! درخت عشق شدی پاک سوختی
اما کسی نگفت که خاکستر تو کو ؟
مرغک تنها!
خانهای داری تو در جنگل،
در جوار خانه ی صدها هزاران مرغ،
مرغ هایی رو به سوی خانه ی سیمرغ در پرواز!
!ای سراپا تشنه ی پرواز!ای که خواهی پر زنی آزاد!
رو به سوی آسمان باز،ساز و برگی ساز تا با هم،
تیرگی را چاره گر باشیم!
پرنده بودن خوب است
حتی اگر کلاغ باشی
لااقل می توانی پرواز کنی
می توانی
هر جا که بخواهی، بروی
بدون پول، بدون بلیط، بدون ویزا
سپید کبوترکم
مرغکم
دلارامم
پربرگشای و پروازگیر
درهرسوی ِ جهان
و به پروازِ بلندت ویران کن
جادوی ساحرکان ِ نفت، پول، اسلحه را
که به ورد ِ خود هردم
خواب ِ آدم ها را می آشوبند.
فردا دیر نیست !
تا تو به اتوبوس دوست داشتن برسی .
فردا دیر نیست !
تا تو با پرندگان مهاجر همراه شوی
فردا دیرنیست !
تا تو دلتنگی هایت را روی شانه های باد بگذاری
فردا دیر نیست !
تا تو دردها و رنج هایت را قسمت کنی
فردا دیر نیست !
که بگویم از دوست داشتن هراس نداشته باش
