سهراب
به سراغ من اگر می آیی
پشت هیچستانم.
پشت هیچستان جایی است.
که خبر می آرند٬ از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک
آدم اینجا تنهاست
و در این تنهایی٬ سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست.
به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید ٬ مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من.
+ نوشته شده توسط شادی در یکشنبه ۱۴ آبان ۱۳۸۵ و ساعت
13:23 |