ماه تنهاست.
ستارهها زبانش را نمیدانند
و خورشید
همیشه پیش از آمدن او
رفته است.
هنوز در سفرم
خيال ميکنم در آبهاي جهان قايقي است
و من مسافر قايق،
هزارها سال است
سرود زنده دريا نوردهاي کهن را به گوش روزنههاي فصول ميخوانم و پيش ميرانم مرا سفر به کجاخواهد برد" سهراب "
+ نوشته شده توسط شادی در دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۵ و ساعت
14:22 |
