حکایت سالیان پاها و پله ها  در قرابتی روزمره رقم می زنند  حکایت سالیان را  و لبها  به تکرار  نجوا می کنند  قداست یادها را  و من  در خانه ای  که خشت به خشت  از خاطره است  با نگاهی  پلک به پلک  میراث عشق فواره ی سالخورده ی حوض را می نگرم  که برای اطلسی های جوان  با صدای نرم آب  زندگی را می سراید        ناهید عباسی