باور کن! اين زمانه ی بيداد بگذرد،

 اَبر از کجای جهان، باز آمدی؟
باران! ببار! تا غمم با باد بگذرد
 □ □

اينگونه سخت وُ تلخ، دهان ِ مرا مبند!
بگذار از گلوی ِ من، فرياد بگذرد
 □ □

ای عشق! صيد ِ سبز ِ تو بوده است اين دلم
دردا اگر ز صيد ِ خود، صياد بگذرد
□ □

نام ِ تو يادگار ِ گُل ِ گلشن ِ منست
هرگز مباد نام تو از ياد بگذرد
 □ □

در هر نَفَس برای دل ِ من، قفس مساز
بگذار اين پرنده ام آزاد بگذرد
 □ □

دست ِ تو می نويسدم خطاط ِ خوب ِ عشق!
شادا اگر ز ديده ی استاد بگذرد
□ □

شيرين ِ روزگار نميخواهد بعد ازين
يک ذرّه از طراوت ِ فرهاد بگذرد
□ □

هرچند مرگ ِ برگ، سرودت کبود کرد
باور کن! اين زمانه ی بيداد بگذرد         رضا مقصدی