سرزمین من

آی نارنجستان، مرا به نسیم اردیبهشت مهمان کن
  که بهارانت  رویای هزاره های کودکی من است
تو را دوست می دارم مثل پرنده ای که آشیانش را
  و بی آشیانگی تلخ ترین حکایت تاریخ است...
لبخند بزن  ای ستاره ای که فروغت
  کلید قفلهای بسته است!
دوباره لبخند بزن
جهان  آزاد