بهار راستی تو می آیی

  گرد گیری می‌کنم کوچه راهیچ میدانی  که کوچه چقدر عریان بود

   در ثانیه‌هایی‌ که قهر بودند در آن درختان سرما زده 

کاش می‌‌دانستم که چند قدم مانده تا که پلاک کوچه را بردارم و بنویسم بهار