قناری "
بخوان قناری کوچک، بخوان !
تن‌ زرین ات، شاید شاخه ی نازکی را بلرزاند؛
وزن صدایت اما درختی را به رقص وا می‌‌دارد
؛و ما، روز‌هایی‌ را که عصا زنان از کنار مان می‌‌گذرند، به شب‌های فراموشی بسپریم،