تنهائی جای پایش را عمیق تر
و ماندن در این غربت لحظه های غرق در مرداب را شدت بخشیده
مانند شاخه ای خشک شکننده
و چون عمر یک حباب
لحظه های شیرین، کوتاه
کوره راه خوشبختی، تاریک و متروک
زمان در تسخیر پائیز
و من همچنان در انتظار بهار
+ نوشته شده توسط شادی در سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۵ و ساعت
22:54 |