شادی 
شادی همان آوازیست 
که پرنده ای بر روی شاخه های پربرف میخواند
بی هراس از زمستان نفس گیر
بی هراس از برفی که دوباره درراهست 
و راه هایی که باید از آن گذر کند 
رود رروی آسمان  وپرتوهای پریده رنگ
با آوازش ایستاده است 
بی اندوه دیروز و اضطراب فردا