رسالت 
باید راه را به شاهراه تبدیل کرد 
و مهربانی را ه رسالتی روزمره 
تا پناه عابرانی باشد که در نجابت یک چرا سرگردانند 
باید در بیکرانگی وجود لذت تر شدن از شبنمی را یافت
و آن وقت در زلال نگاهی عمری به تماشای دوستی نشست